17 Mayıs 2013

İŞTE O DÜNLER, GEÇMİŞTE KALAN GÜNLER.. -44




Ana Kokusu.. -44




Düşünün ki şu pisicik gibi; daha hiç sırt üstü, ağzım yarı açık, mışıl mışıl uyumamışım. Üstümde ana eli, yatağımda ana kokusu hissetmemişim..

Hep teyakkuzda, hep teyakkuzda..Yok yok! bazende ıslak bir uykuda, dayak yeme korkusuyla sinmiş durumda yatağın bir ucunda.. Ya uyur kalırsam, ya yine yatağı ıslatırsam ( ki çoğunlukla ıslatıyorum bazen üşüdüğümden, bazen fare korkusundan), ya babamın tuvalete  ineceği zamanı kaçırır da yalnız başıma aşağı inmek zorunda kalırsam, ya ya ya... mışıl mışıl uyumamak için birden çok neden..


***   

Mahkemeden çıkışta neler oldu, neler yaşadık hatırlamıyorum bile. Saadet annem ve Kamil babam da bize geldiler. Birkaç gün kalıp gideceklermiş. 

Onların ellerini tutarak yürüdüm sokakta. Arap Fırını'ndan gevrek ve kumru aldık. Sıcak sıcak.. 

Babam çok mutlu, gözlerinin içi gülüyor. Artık resmen bir kızı daha oldu çünkü..Ben çok mutluyum, yeni annemle babamın elini tutuyorum..Eski annem mutsuz gibi. Yada bana öyle geldi..

Evimizi hatırlıyorsunuz değil mi?. Küçücük, eski ama bizim evimiz..Oraya doğru gidiyoruz hep birlikte.


Mimar olaydım daha güzel çizerdim. Anlattığım yaş dilimi ile şimdi ki zaman arasından tam 43-44 yıl geçti. Kapının yerinden, divanın, elektrik düğmesinin vs. yerine kadar her şey ama her şeyi daha dün gibi hatırlıyorum..  
Hayatım değişmiş meğer bu gün. O güne kadar soyadım K.... iken, şimdi B.......... olmuş. O güne kadar annem, babam bildiğim insanlar; asıl bu gün olmuş annem ve babam..O güne kadar kimi zaman zaruretten (kaybolmayayım yada kendisine destek için) tutulan elim; bu gün nasırlı, kırışık, sert ama sıcacık bir ana avucunun ortasında..

Evimize varıp alt kattaki odaya attığımızda kendimizi, baya bi yorulmuş olduğumuzu hatırlıyorum. Babalarım sohbet ederken, annelerim mutfağa geçip yemek hazırladılar. Galiba öğlen ile ikindi arası bir saat olmuştu. Yemek faslı bitince Kamil babam:

*Dayı, ben bi Basmane'ye gidiverip geleyim. Çuvalları Fevzi Bey amcanın dükkanına bıraktık. Mahkemeye gücünle (zor) yetiştik. Peynir, yağ, yoğurt bozulmasın.

Konuşma hemen dikkatimi çekti, çünkü Basmane ismini daha öncede duymuştum. Pek çok kereler hemde. Peki ilk ne zaman duymuştum?. Yoksa okumayı sökünce bir yerden kendi mi okumuştum?. Amann neyse..

Naim babam:

*Birlikte gidelim. Hem Fevzi beyi görmüş olurum, hemde birlikte taşıyalım getirdiklerinizi ağırdır şimdi.

Babamlar kalktı gitti. O gün daha sonra nasıl geçti, babamlar gelene kadar ne yaptık pek hatırlamıyorum. Bu arada Fevzi bey amcadan bahsedebilirim ama.

Fevzi bey amca, karısı Fikriye hanım,  isimlerini bile hatırlamadığım oğlu ve kızı ile bize oldukça yakın olan, alt mahallede oturuyorlardı.


Fevzi beylerin evi civarı. Göztepe'ye taşınmadan önce..
Zaman zaman akşam yemeklerinde bile görüştüğümüz bu aile; babalarımın hemşerisi imiş (Aynı ilin, değişik ilçe veya köylerinden olana hemşe(h)ri deniyormuş. Bunu da öğrenmiş oldum babama sormuştum). Acılı Arabaşı Çorbası, Üzümlü Pirinç Pilavı, Salçalı Köfte. Fikriye hanım teyzenin çok güzel yaptığını bildiğim, unutamadığım lezzetler olarak kaldı hafızamda..

Fevzi bey amcanın oğlu biraz hayırsız, söz dinlemez, okulu terk etmiş, babasının korkusu ile onun yanında çalışan ama fırsat bulduğu tüm zamanlarda kaytaran, işi savsaklayan, kız arkadaşları ile dolaşan bir gençti. Kızı ise ortaokula gidiyordu ve bir yandan annesi tarafından hamarat bir ev kızı olarak yetiştirilmekteydi.


Caminin önünde sola dönen o iki otobüsün orada uzun bir taş duvar var Basmane Garının cadde üzerine bakan duvarı. Aşağıdaki fotoğraf gar içinden o taş duvarın şimdilerdeki halini gösteriyor.
Bu duvar cadde boyunca ilk büyük kavşağa kadar sürüyor, duvar dibinde onlarca dükkan bulunuyordu benim çocukluğumda. Bakkallar, erkek berberleri, oyuncakcılar en çok da saatçiler. Çeşit çeşit saatler. Guguklular, sadece sallamalı saatler, yarı modern duvar saatleri ve onlarca çeşit kol saatleri..
          


Saatçiydi Fevzi bey amca. Basmane duvarında küçük bir dükkan. Saatlerini rahat rahat teşhir edebileceği büyüklükte, küçük bir dükkan..

Fevzi bey amca; tabi anlatanların yalancısıyım derler ya! işte ondan; bana annemden, ablamdan, onların sözünden, aklından çıkmayan komşularından da önce kazık atan ilk insan.. İlerde yeri geldiğinde anlatmak üzere tipini de tarif edeyim babalarımı karşılamak üzere kapının önüne gideyim: 
Bu kadar çok benziyordu Öztürk Serengil'e

Ve hamarat, bilmiş karısı, bundan daha fazla benzeyemezdi yaşayan birine. Aynı topuz, suratında aynı bu ifade, dudaklarında aynı ruj taaa o zamanlar bile..

Babamlar geldi..Elleri kolları dolu. Triporter ile geldiler. Bilirsiniz, üç tekerlekli motorlu yük taşıma aracı. Her şeyleri eve taşıdık. Bayağı da yorulduk. 

Akşam yemeğini, daha sonra ne kadar oturduğumuzu hatırlamıyorum. Hatırladığım, yeni annemle babama üst kattaki balkonlu oturma odamıza çıkıp yer yatağı kurduk. 

Babam, babamın gözüne, annem annemin ağzından çıkacak sözüne pür dikkat durumda!!

Babacığım her zamanki sakin ve sevecenliği ile:

*Sizin yanınızda yatsın bu gece çocuk. Gelin özlemiştir senelerdir..

Annem biraz gergin;

*Siz üstünüzü çıkarana kadar çişini yaptırıp salarım yanınıza diyor.

Annemle aşağı indik. Mutfak kapısından içeri girer girmez tuvalete soktu beni ve kapıyı kapattı. 

Eyvahh eyvah!..

Bir şeye mi kızacak. Genelde mutfak kapısının arkası benim sopa yeme mekanımdır da. Kapı kapatılır, sopa çıkarılır. Ama tüm bunlar gündüz olurdu. Gece dövmezdi annem beni. Babam varken, çok kızarsa bana usulca kolumu cimciriverir. Ama dövmez. Şimdi ne oldu ki?. Altıma da işemedim..

Tuvaletten çıktığımda annem tembih ediyor:

*Sakın yatağa işeyip başıma iş çıkarma. O yatağa muşamba sermedik. Sakın annene babana bişey söyleme, beni dövüyorlar, bana kötü davranıyorlar falan dersen ben sana yapacağımı bilirim onlar gidince.

*İşemem anne, hiç bir şey demem anne..

Yukarıya çıktım. Kendi yatağımdan pazen pijamalarımı aldım giydim. Yeni annemle babamın yattığı odaya gittim. İkisinin arasına yattım.

Bir elimi babama, bir elimi anneme uzattım. 

Daha önce babamın yanına yatmıştım, şimdi ise yeni annemle ve yeni babamla beraber yatıyorum. Bu ne kadar güzelmiş.

Sıcacıktı.

Çok değişikti anne baba arasında yatmak.

Sıcacık değil, sımsıcacıktı onların arasında yatmak...

Yumuşacıktı, kupkuruydu yatak.

Babam biraz mis gibi kokuyordu, birazda ter.

Annem; 

Toprak gibi kokuyordu, 
Un gibi kokuyordu, 
Süt gibi kokuyordu,
Yoğurt gibi kokuyordu, 
Koyun gibi kokuyordu, 
İs gibi kokuyordu, 
Yaprak gibi kokuyordu, 
Meyve gibi kokuyordu, 
Gevrek gibi kokuyordu,
.........
Sabun gibi kokuyordu,
Mis gibi kokuyordu,

Anne gibi kokuyordu.
Annemmmmmm gibi kokuyordu..




Kuzulu koyun gibi, süt gibi, anam gibi...

Un gibi kokuyon anam, ekmek gibi, niğmet gibi..






Not: 1. bölümden itibaren, başlığın altındaki bölümde HATIRALARIN AYAK İZLERİ'nin tüm bölümleri yer almaktadır.









50 yorum:

  1. ...
    ne demeli bilmem...
    vuslatım sana zordu zordu...
    ama annen,baban ...
    onlara da çok zor!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, hem anneme hem babama. Ama en zor bana. Varlık içinde yokluk çekmek gibi birşey işte. 2'şer tane var ama başımı okşayan yok, üstümü örten..

      Sil
  2. Vuslat bu nasıl bı anlatımdır..

    Bu nasıl bı gozlem gucu
    nasıl bı yaklasımdır hayata


    Senı
    kendıme bu derecede yakın hıssedıs sebeplerımı goruyorum her yazını okuudgumda..


    yıne bayıldım yıne cok sevdım
    senı de cok sevdıgım gıbı

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende seni çok seviyorum Öykü'mmmm.

      Sil
  3. Hüzünlü bir hikaye. Ama şimdi mutlu musunuz? Önemli olan bu. Hepimizin hayatında kendince bir takım hüzünler vardır. Özellikle çocuklar için daha hüzünlüdür hayat sanki. Belki olayları daha iyi anımsayabildiklerinden.

    YanıtlaSil
  4. Bu paylaşımların beni her seferinde ağlatmayı başarıyor.

    YanıtlaSil
  5. Yaaa yaşıma ver kusura bakma ipin ucunu kaçırıp unutuyorum.Doğru mu anladım.Kamil baban öz,seni kendi dayısına evlatlık mı vermiş? Bu eziyetleri ben annen gittiği için yerine gelen üvey anne ve öz baba ile yaşıyorsun sanıyordum:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet öz dayıda evlatlıktım..:(
      Canım..Sevgilerimle.

      Sil
  6. Hikayedeki herkes için hüzün yüklü aslında. Hem tebessüm ederek, hem hüzünlenerek, hem de kızarak okuyorum. Yaşam kahır çekme yeri aslında. Merakla bekliyorum devamını.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim İlhan bey. En kısa zamanda yazarım umarım..

      Sil
  7. Hüzünlü bir hikaye
    ne yazsam bilemiyorum
    biraz kendimden biraz başkalarından her satırda bir şeyler buluyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım teşekkür ederim. Sevgilerimle..

      Sil
  8. Yorumu yolladıktan sonra nereden izleyebileceğimi bulup ilk yazıya gittim. Hikayeni baştan okumaya başladım.
    yorum yollamadan aramadığımdan utandım.
    Sevgiler

    YanıtlaSil
  9. Ne demeliyim bilemiyorum!............... Dört duvarlarımızın içleri başka başka hikayelerle dolu:( Hatıralar bazen ürpertiyor. Ama içinde anacığın varsa... Durum başka arkadaşım. Saadet Anaya, Allah çok uzun ömür versin ki, kaybettiğiniz zamanı onarın. Saadet Anayı da, seni de kocaman öpüyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım benim, şimdi memleketinde. İnşallah allahcc uzun ömür versin de gelir yine herhalde. çok uzuğız, ben senin yerine resmini öpeyim.
      Senide öperim tabi..

      Sil
  10. Canim Vuslatim, ne denirki bu hikayene ne yazilirki hissettiklerine..cok uzuluyorum okurken bazen dusunemiyorum..sevincini uzuntunu yasadiklarini paylasiyorum desem biliyorumki paylasamiyorum..icim aciyor inan cogunlukla..seni kucakliyorum canim buyuk bir sevgiyle..opuyorum kocaman..bekliyorum yeni bolumunu..yaz hemen ..ara verme cok..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Söz tatlım en kısa zamanda yazacağım inşallah. Çoook öptüm seni..

      Sil
  11. 48 sene sonra anne,baba dedikleri şeyi sildim hayatımdan aslında,baba denen öldü,ana denen evimin 1 katında yaşıyor hala,48 sene sevdiremedim kendimi,onların tek bir kızı vardı ,ama o ben değildim ........üzülmektense sil acı veren şeyleri hayatından demek isterdim ,ama o hatıralar ne yazık ki hiç gitmez,kötü hatıralar nedense daha canlı peşimizde......

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yaşadığın acıları bilemem tabiki Mazes'im ama bende çok uzun zamandır gerçek kardeşlerimi sildim. Bizi birbirimize pamuk ipliği ile bağlayan sadece anam. O Anne. Kabahati yok. Hiçbir evladını diğerine değişemez. Bizim çekişmelerimize anlam veremez. O yüzden annem dışındakiler çok bir şey ifade etmez oldular bana. Bende onlar için birşey ifade etmiyorum şükürler olsun. Ama anne başka.. Doğuran başka..

      Hatıralar mı silinmiyor ki. Acısı ve tatlısı ile .. Hayatımızın bir yerlerinde hep duruyorlar..
      Sevgiler tatlım.

      Sil
  12. Sen anacığına çok benziyorsun gibi Vuslatım..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Az biraz kaderimiz benziyo galiba. Ama o benden çooook daha fazla çekmiş bir kadın. Benim çektiklerim onunkiler yanında toplu iğne başı kadar kalır..
      Sevgiler tatlım..

      Sil
  13. Vuslat Ablacım nasıl bekliyorum Hatıraların Ayak izini bilemezsin, merakla hasretle. Zor günlermiş Ablacım, geçmiş gitmiş çok şükür. Hafızana sağlık Ablacım, iyi ki hatırlıyorsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canım benim.. Çok teşekkür ederim. Hatırladıkça yazıyorum işte. Sevgilerimi yolladım sana..

      Sil
  14. valla nasıl inanılmaz ki bunların hepsi.
    hikayendeki kişilerin bakış açılarını da annatsana arada.
    onların gözünden baksana arada.
    acaba ne düşünüyorlardı hayatlarıyla ilgili.
    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hikaye değil ki Deep. nasıl bilebilirim onların düşüncelerini. Acabalı bir şekilde yazacağım bir dahaki sefere..Sevgilerimle kuzumm..

      Sil
  15. İZLER 16-30 dayım çook beğeniyorum hikayeni o küçük çitlenbiği seviyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çitlenbik de seni seviyor kuzucum..

      Sil
  16. Şu anda bütün hikayeni baştan sona okudum ve yüreğime bi taş oturdu sanki..
    Nasıl dile gelir kelimeler, nasıl anlatılır bilmem..
    Çocuk olmak demek, bütün yaşamının temmellerini atmak demek ama en küçük bi kötü ayrıntı bile etkilerken yaşamı, sizin yaşadıklarınız nasıl kolay olur ki..
    offf anlatamıyorum bile içimden geçenleri..
    Rabbim herşeyin en iyisini bilir, cezasını da verir eminim yaşadıklarınızın...
    Gözlerim dolu dolu okudum hepsini, umarım mutlu sonla biten bir hikayedir..
    Tek dileğim bu..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. canım benim.. Çok şükür yaradan Allahcc'ıma. artık her şey çok daha güzel..

      Sil
  17. Ahh ablam benim,okudukça üzülüyorum ama yinede daha da çok merak ediyorum.Ahh biraz daha uzun yazsan,içim acısada inanılmaz merak ediyorum sonrasını..
    Çok öpüyorum ablacım:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canımmm meliha'm en kısa zamanda yazmaya çalışacağım..Sevgilerimle ablacım..

      Sil
  18. yüreğine sağlık ablam benim....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şirinem teşekkür ederim tatlım.. Canımsın..

      Sil
  19. Abla seni seviyorum.. Ve biliyorum ki boşuna sevmiyorum <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bende seni boşuna sevmiyorum, güzel kalpli esintim..Pembe kalplim..

      Sil
  20. Okudukça herkes gözümün önünde canlanıyor. Annelerin, babaların, yaşadığın, anlattığın mekanlar ve Sen.
    O minik kız için çok zordu her şey, bu kadar derin izler bırakmasıda çok acı ama şimdi biliyorumki miniğim çok iyi ve kendimi böyle teselli ediyorum.
    Her seferinde derin bir merakla okuyorum yazdıklarını ve devamını bekliyorum canım benim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. canımsınnnn sen. Göbek adından adaşım:)) Aaaa daha önce demiş miydim..Tamam en kısa zamanda yazacağım Aslı'm..

      Sil
  21. Canım yüreğine sağlık duygularımı bu şekilde ifade edebilmeyi çok isterdim sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben beni sevdiğini hissediyorum sende benim sevgimi hissediyorsun değil mi?.. Canımsın..

      Sil
  22. Anne. Nigmet gibi! Keske mazinin acilarini sarabilmek mumkun olsa, seni sarip sarmalardim. Sevgilerimle.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şule'mmmm. kalbimde yanan sevgi ateşim.. Canım benim..Çok öptüm seni..

      Sil
  23. bak yine geldim dayanamadım.. Bütün hikayeleri okudum artık büyüsün çitlenbik gençken neler yaşadı ne oldu hadii nolur işlerini bırak bize bak sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah keşke keşke ama nerde nerde. Önce iş. Kazandığım paranın Helal olması için. Önce işim sonra kalan tüm zamanlarım sizin. Canımmmmmmmm. Çokkk öptüm seni.

      Sil
    2. :) bu arada bir şey sormak istiyorum sayende tanıştığım hatta taşındığım BBM de yeni taşınınlarda kendimi görüyorum ama hane girişinden bi türlü giremiyorum. Hep ingilizce hata falan yazıyo. Bi de her bu siteye girişimi senin blogtaki paylaşımından yapıyorum normalde googleye BBM mi yazıp oradan giriliyor başını şişirdim sevgiler

      Sil
    3. Canım benim en güzeli benden girdiğinde linkini kopyalayıp sık okuduklarına eklemen.. Çok öptüm..

      Sil

Yorumlarınız beni mutlu ediyor.. Ziyaretiniz için teşekkürlerimle. Sevgilerimle..