BU EYLÜL AKŞAMINDA, O GÜZEL DELİ GÖZLERİNİ GÖREBİLMEK İÇİN CANIMI VERİRDİM. NEREDESİN TAM 21 EYLÜLDÜR, NEREDE?...

Bir kez daha yalnızlığımın bankı.
Bir kez daha geldi Sonbahar..

Yetim ne demek bilirsiniz: babası ölmüş çocuk.

Benim babamı aldın ölüm, yetim kaldım ben be Eylül!. http://yazyam.blogspot.com/2012/09/omuzlarinizda-basim-eksik-gozlerimde.html

Boş bir bank gibi, kanatlarım ıslak gibi, çayırlarımda çürüyüp giden sarı, ölü yapraklar gibi, gelip geçene boynu bükük, bir yanı eksik bakar gibi..

İşte yetimim şimdi..

Eylül benim için; hem tutkunu olduğum mevsimin ilk ayı olduğundan en sevdiğim, hem de babamın vefat ettiği ay olduğu için en sevmediğim aydır..

Eylül'de Gel ve Gittiğin Yağmurla Gel..

Biliyorum bunlar aşk şarkıları.. Benim için ise göçüp giden babalarıma duyduğum eksikliğin yakarışı..Baba aşkı, ata aşkı..

Dönelim Eylül'e..
Eylül'ün getirip götürdüklerine.

Hepinizin artık yakınen bildiği şu meşhur Grogeryen var ya; ona göre yılın dokuzuncu ayı olup 30 gün çeker. Adı; Arapça eylûl, Süryanice de ise üzüm ayı demek olan aylûl'den gelmektedir. Hıristiyanlar eylül için 'istavroz-haç ayı' derler. Karadenizliler ise 'istavrit ayı'. Hamsi yerine Eylül'de bol bol istavrit avladıklarından olsa gerek.

Tarihte Akad'lılar bu aya 'sevinçten haykırma' ayı demişler.

Yupiiii:))

Eski Roma takviminde yılın 7.ayı olduğu söylenen 'septem' İngilizce'ye ilham olmuş 7 anlamındaki September olarak belirlenmiş..

Şimdi gelelim birer ikişer dökülen yapraklara, koşup giden günlere, haftalara..

Bir Sonbahar Vefalı, Bir de Ölüm..

-01 Eylül 1925'de I. Tıp Kongresi Ankara'da toplanmış, 1939 yılında ise Almanya Polonya'ya saldırmış.

Daha eski tarihlerde olanlara gitmedim. Sultanların doğumlarına, ölümlerine değinmedim..

-02 Eylül'de ABD Başkanı Harry Truman II. Dünya Savaşının resmen bittiğini açıklamış(1945).

-04 Eylül 1919 Sivas Kongresinin toplanması olarak tarihe geçmiş. 1956'da Atom Enerjisi Komisyonu kurulmuş. 2008'de Hak ve Eşitlik Partisi kuruldu, 2009'da Afganistan'da 90 kişinin öldüğü petrol alanında tanker patlaması oldu.

-05 Eylül'de Kızılay, Kızılhaç, Kızılarslan ve Güneş Dernekleri Lig Birliği kurulmuş(1919). 2009'da Cem Karabay su altında kalma rekorunu kırdı, 2012'de Afyonkarahisar'da cephanelik patladı ve 25 askerimiz şehit oldu.

-06 Eylül 1938'de Başbakanlık Yüksek Denetleme Kurulu kurulmuş.

-09 Eylül 1922 İzmir düşman işgalinden kurtulmuş. Kuzey Kore'nin bağımsızlığını ilan etmesi 1948 yılında olmuş.

-10 Eylül 1943'de Kapalıçarşı'da 200'den fazla dükkan yanmış. 1981'de Picasso Guernica tablosu ABD'den İspanya'ya geri döndü. 2007'de Pakistan Başbakanı Navaz Şerif tekrar sınır dışı oldu..

-11 Eylül'de ABD yıkıldı. Önce Dünya Ticaret Merkezi Kuzey Kulesi, sonra Güney Kulesi. Pentagon'a çarptırılan uçak ve Pensilvanya'da düşen uçak. ABD terörün ne melem bir illet olduğunu anladı galiba (2001).

-12 Eylül 1980, Türk Silahlı Kuvvetleri siyasete 'dur' dedi. Yönetime el koydu. 2010'da Anayasa değişikliği referandumu yapıldı.

-13 Eylül 1921 Sakarya Zaferimizin tarihi..

-14 Eylül 2008'de, içinde 1 tane de Türk yolcu bulunan Rus Hava Yollarının uçağı Ural Dağlarında 88 yolcu ve mürettebatı ile düştü.

-15 Eylül 1949'da Konrad Adenauer'ın Federal Almanya'nın ilk şansölyesi olmuş.

Bu Eylül akşamında

O güzel deli gözlerini

Görebilmek için canımı verirdim

İçim dışım ızdırap

Bir çıkış yolu bilmiyorum

Bana dönmen için canımı verirdim

Nerdesin... Nerdesin... Nerdesin.
Nerde? 

-16 Eylül 1992 babam, canım babam, biyolojik babam, Kâmil adam, güzel insan, babam göçtü gitti bu diyardan..

Tam 21 yıl oldu, neredesin be babam?.

*Aman be baba, niye bu kadar çok çocuk, 8 tane evlada ne gerek vardı?. Bir tek ben olaydım vermezdin işte beni yaban ellere.

-Öyle deme be kızım Allah verdi hepinizi:). Seni de anam.

*Baba en çok beni seviyorsun değil mi?

-Hepinizi seviyorum kızım. Hangi parmağımı kesersen kes aynı acır, aynı kan damlar.

*Benim en çok neremi seviyorsun?. 

-Doğuş kızım benim(iki kulağı birbirinden biraz farklı olan kuzulara Doğuş kuzu denir bizim oralarda) Allah yaratmış şuram çirkin buram çirkin denir mi her halini seviyorum senin.

*Ben işe gidiyorum babam, bir şey istiyor musun, akşama ne getireyim?.

-Beni evde yalnız bırakma kızım. İşe beni de götür. Müracaatta, bekçinin yanında oturayım, akşama kadar hiç bir şey istemem. Sana hiç sıkıntı vermem. Arada bakarsın. Beni evde bir başıma bırakma ne olur, ne olur kızım.

*Babam akşama kadar iş yerinin kapısında oturulur mu?. Tuvalete gitmen gerekse gidemezsin, karnın acıkır, bir şey derler belki.

-Ne olur kızım beni de götür. Yalnız kalamıyorum işte. Bi inme daha gelirse. Koma beni bir başıma evde.

-Olur babam. Koymam seni bir başına. Tamam götüreyim. Kızarlarsa, akşama kadar bu yaşlının burada işi ne derlerse desinler, atsınlar gerekirse. Koymam seni yalnız evde..

Pek çok kez mesaiye birlikte gittik babam. Hiç kimse bir şey demedi. Duaların hala kulağımda:

-Allah razı olsun kızım. Sen de evlatlarından gül emi. 

*Bastonuna dayan da banyoya götürüp yıkayayım seni babam. Birde tıraş edeyim, tırnaklarını keseyim.

-Ayıp oluyor sana kızım ama yıkanmam da lazım. Anan burada olaydı. Ellerin dert görmesin. Allah razı olsun doğuşum benim.

*Senden de razı olsun babam. Senden de razı olsun. 

Mekanın 'Cennet' olsun. Nurlar içinde yat. 

Sen bana dönemezsin belki ama ben sana geldiğimde sar, sarmala beni babam..

Kader de sevmek var ama kavuşmak yok ise şayet, oIsun.

VusIata aşık gönüI susmaya da razı.

-18 Eylül 1934'de Sovyetler Birliği Milletler Cemiyetine girmiş. 1948'de Pakistan'ın kurucusu M.Ali Cinnah ölmüş. 1978'de Camp David zirvesi yapıldı.

-19 Eylül 1921'de TBMM Mustafa Kemal Paşaya Mareşal ve Gazi ünvanlarını vermiş. 2010'da 95 yıl aradan sonra Akdamar Kilisesinde ayin düzenlendi.

-22 Eylül 1943'de Ankara Fen Fakültesi kurulmuş. 2008'de tiyatro sanatçısı Hadi Çaman öldü.

-24 Eylül 1980 İran-Irak savaşının başlaması.

-25 Eylül 2012 Neşet Ertaş öldü.

-26 Eylül 1032'de Türk Dil Kurultayı toplanmış.

-27 Eylül 1922'de Yunan Kralı Konstantin tahtını bırakmış. 2013 yılında ise usta sanatçı Tuncel Kurtiz hayatı.

Doyamadınız değil mi?..

Bi daha..

Ve bir daha. Daha daha..

-28 Eylül 2013 bu gün bir yolcu daha var fani dünyadan, dün Kurtiz bu gün Turgut Özakman.. Sahne senindi iki gündür yine ölüm:(

-30 Eylül 1207 Hz.Mevlana Celâleddin-i Rumi dünyamızı şereflendirdi..

Yok'a varlık lezzetini gösterdin. Yok'u kendine aşık ettin..

Küle döndüysen, yeniden güle dönmeyi bekle. Ve geçmişte kaç kere küle dönüştüğünü değil, kaç kere yeniden küllerin arasından doğrulup yeni bir gül olduğunu hatırla..

Vefa nedir bilirmisiniz?. Vefa; arkanda bıraktığını, giderken yaktığını yabana atmamandır. Vefa; dostluğun asaletine, bir dua sonrası verilen sözlere, hayallere ihanet katmamandır. Vefa; ötelerin sonsuz mükafatı karşısında, cehennemi hafife almaman, ulvî güzellikleri dünyaya satmamandır.

Hayat devam edip giderken, her hadise göz açıp kapayana kadar dün oluyorken artık yenilenmek gerek, yeni şeyler yazmak gerek..

Her gün bir yerden göçmek

Ne iyi

Her gün bir yere

Konmak ne güzel

Bulanmadan, donmadan

Akmak ne hoş

Dünle beraber

Gitti cancağızım

Ne kadar söz varsa

Düne ait

Şimdi yeni şeyler

Söylemek lazım

Bu son ay.
Bu aylık kronolojinin sonu.

Ekim:http://yazyam.blogspot.com/2012/10/eylulu-gonderdim-etkisini-tepkisini.html
Kasım:http://yazyam.blogspot.com/2012/11/kasimda-ben-bir-baska-ben-olurum.html
Aralık:http://yazyam.blogspot.com/2012/12/gonul-kapimdan-aralik-gecti-bir-bak.html
Ocak:http://yazyam.blogspot.com/2013/01/sicacik-bir-ocak-basi-sohbetine-ne.html
Şubat:http://yazyam.blogspot.com/2013/02/bir-optun-pir-optun-kah-ask-icin-optun.html
Mart:http://yazyam.blogspot.com/2013/03/gitti-gidiyor-mart-2-gun-kaldicom.html
Nisan:http://yazyam.blogspot.com/2013/04/dost-bir-bahceden-yuruttugum-nisannasl.html
Mayıs:http://yazyam.blogspot.com/2013/05/dag-basini-duman-almis-cancagazim-basim.html
Haziran:http://yazyam.blogspot.com/2013/07/ruzgar-gibi-gecti-gitti-sukur-ki-bitti_12.html
Temmuz:http://yazyam.blogspot.com/2013/07/basimin-taci-keyfimin-kahyasisn-tem-muz.html
Ağustos:http://yazyam.blogspot.com/2013/10/bayramdan-sonra-acik-arttirmada-satilik.html
Eylül: Ekim 2012'de başladı, burada bitti..

Üzülme!.
Görebiliyorsan, dokunabiliyorsan, nefes alabiliyorsan ne mutlu sana. Elinde olmayanları söyleme bana. Elinde olanlardan bahset can..
Geceler hep kimsesiz mi geçecek?. Gidenler dönmeyecek mi?. Yitirdiğin; bir bakarsın yağmurlu bir gecede veya bir bahar sabahında karşına çıkmış. Bil ki güzellikler de var bu hayatta. Gel-Git'lerin olmadığı bir hayat düşünebilir misin?. Hüzün olgunlaştırır, kaybetmek sabrı öğretir.

Hüzün varsa sonbaharın içinde, Biraz aşk, biraz gözyaşı. Sonumuz mutlaka VuslaT..

     .

     Bitti

BENİ BÖYLE SEV SEVECEKSEN...KALBİM SENİN GİR GİRECEKSEN..

Siyah bir Kuğu, çok zarif hareketlerle suyun üzerinde ilerlerken, bir yandan da bana seslendi:

-Sen Kimsin?..

*Ben kimim?.

Hani dalları çatal çatal, V gibi gökyüzüne doğru uzayan ağaçlar var ya, hani yeşil ile sarının karıştığı yapraklar etrafı sarar sarmalar ya, hani azgın dalgalar yalnız, ıssız bir sahilde homurtusu ile içimize korku salar ya, hani bir kedi, bir serçe, bir aciz canlı yağmurda saçak altında büzülür kalır ya işte ben de her şeyden biraz, arzuları bin parça olmuş bir insanım..  

Ben bir hayalperestim..Beş dakikada beş değişik hayal kurabilecek kadar. Onlarca karaktere bürünüp, kendime gülecek, kendime üzülecek, kendimi hayranlıkla seyredip, sonra da beğenmeyip uyanıverecek kadar hayalperest..

Biraz sinik, biraz silik, biraz pısırık. Çivi gibi çakıldığım, hep bir kenara fırlatıldığım günlerin izleri galiba bu pısırıklığım..

Yardım etmeyi seviyorum, yardım almayı sevdiğim kadar. Gülmeyi seviyorum, ağlamayı sevdiğim kadar.

Bunlar gibi daha çok şey var; ben kimim sorusuna cevap.. Lakin bir de 'Kişiliğin' sorusu var. Beni böyle sev seveceksen, girme ömrüme, girme gönlüme ne dertliymiş bu diyeceksen.. Birkaç paragraf daha bekle, kişiliğimi öğrenmek istersen.

Siyah Kuğu'dan bir soru daha var:

-Blog adın nereden geliyor?.

*Bilinç altımda bir tıpırtı sesi var.

Tıp, tıp, tıp. Tıptıptıppp.

Yağmur damlacıklarının sesi. Hayat seslerinin kulağımda, beynimde, ruhumda ilk yer bulanı. 

Loş bir oda. Çıtırtılarla yanan bir soba. Tiz bir ses çıkararak kaynayan soba üstü aksesuarı; güğüm. Yeşil ve portakal rengi çizgilerle, halkalarla dokunmuş iplik bir perde. Rüzgarın şiddeti ile sallanan ağaç dallarının sesleri. Ama en belirgin ses:

Tıp, tıpp, tıppp.

Her gözlerimi kapattığımda, pastırma sıcakları, yazın son yağmurları ile sonbaharın buluşma anı. Yeşil ile sarının kaynaşma zamanı. Islak toprak, yeşilin içindeki yalnızlığa dikkatli bak..

İşte bu nedenle 'Yaz Yağmurları'. Yazın; güze kavuşma zamanı, vuslat zamanı, yağmur zamanı.

Hem yeşili hiç sararmayan bir hayat var içimde, hem hüznü her daim yeşil coşkusunda sarı-bakır sonbahar. Her iki durumda da yanaklarımda bol bol rahmet var.. 

 Bir soru daha geldi. Siyah Kuğu:

-Blog açmaya nasıl karar verdin? dedi.

*Güzel Günler ve benim büyük Afet-i Devran:) tanıştırdı(küçük kızım da ayrı bir Afet-i Devran:) kızlarıma takılıyorum işte böyle. Herkesin evladı çok güzel eminim..) blog'lar dünyası ile. Sana bir blog açalım sen yaz biz okuyalım dediler. 

O ne ki? dedim. Blog açmak ne? işte bu kadar cahilmişim ya da ilgisiz. Sadece kendi işim ile ilgilenmek, gazete-kitap okumak, bol bol çalışmak tüm vaktimi alıyordu ne de olsa!.. Zamanım yok, ben öğrenemem, teknoloji özürlüyüm vs.. bin tane mazeret sıraladım. 

Bir yanım da açsınlar, yaparsın, eğlenceli olur, öğrenirsin vs.. diyordu ki:

Yaz Yağmurları doğdu.. İyi de oldu..

Siyah Kuğu'm sesleniyor bana:

-Kişiliğin?..Kişiliğini anlat biraz da bana.

*Ne desem ki Siyah Kuğu'm. Sana kendimi nasıl anlatsam. Önce Akademik tarif edeyim bari:

Bir insana ait, ona özgü, belirgin tinsel (manevi) ve ruhsal niteliklerin, toplumsal yaşamın içinde edindiği alışkanlıkların tümü ise 'Kişilik', bu tanıma deniyorsa şayet, öyleyse ben aynen şunlara benziyorum:

Çakıl taşları..
  
Masmavi bir gökyüzü, her an hareket eden, oradan oraya savrulan bembeyaz bulutlar. Bazen hırçın, deli dalgalar. Bazen sakin, yumuşak başlı, pısırık kıpırtılarla sahili okşayan derya deniz..

Bazen yuvarlak, bazen köşeli, bazen dümdüz sıradan. Bazen küçücük kalmış, ufalanmış. Bazen kocaman, sert, her şeye kafa tutan.

Beyazım, siyahım, sarıyım, kırmızıyım, yeşilim ben galiba biraz deliyim http://yazyam.blogspot.com/2012/01/ben-neymisim-be-abi.html?showComment=1377074286970#c5299604068094393717.. Ben neymişim be abi:)) 

Sahildeki çakıl taşlarına benziyorum dedim ya hani..

Yaşam alışkanlıklarım çok çeşitlidir yani.

Beğenilerim, zevklerim değişken..

Ben asla yalan söylemem, ben asla kimseyi atlatmam, ben asla şunu yapmam, bunu etmem, şuna inanmam, bunu onaylamam vs..'leri diyemem.. Şartlar ne gösterir bilemem..

Çok temel prensiplerim dışında güncelleyebilirim kendimi, kim bilir belki de güncelleyemem. Şimdilik bilmiyorum..

Temel prensiplerimin içinde kimsenin malına, mülküne zarar vermemek yani hırsızdan, arsızdan uzak durmak var. Para ile iş takibi yapmam. Yardımın para alınanı olmaz. Dedikodu yapmıyorum diyene inanmam, herkes ufak tefek pembe dedikodu yapar ama kara çalanı, insan yaşamını rencide edeni gerçekten yapmam. Kıskançlık başkasının veya kendimin yaşamını zehir edecekse öte dursun Kişiliğimden. Her türlü katliama karşıyım. Can alan caniye yani..

Can verene taparım, laf söyletmem, ibadetimin eksiği benimle onun arasında. Bir tek kul hakkını ve şirki affetmeyeceğim bunun dışında sadece bana ibadet et ve benden af dile dediyse kul hakkını yememeye çalışır ondan başka 'Yaradan' olmadığına yüzde sonsuz milyon inanırım..

Arkadaşlığı severim, fedakarımdır. Çok ufak tefek şeylere kırılmam lakin birine kırıldıysam, sildiysem onu gönlümden bir daha asla eskisi gibi sevmem, sevemem. Aynı değeri veremem.

Hüznü sevdiğim kadar espiriyi, coşkuyu, gülmeyi de severim. Ben yapamasam da komedi var hayatın birçok yanında.

Cahilim, her şeyi bilen değilim ama öğrenmeyi severim. Yeni şeyler öğrenmek, hayatı yeniden yeniden keşfetmek gibi bir şey.

Giyinmek, süslenmek, püslenmek, alışveriş yapmak her kadın gibi beni de cezb eder ama ruhi durumum iyiyken. Birçok kişi aksine iyi hissetmek için değil, iyi hissettiğim zaman keyifli şeyler yapmak isterim. Bu nedenle kilolarımı verene kadar cezalı birçok yerimde ki yağlı tabakalar.

Gezmek, görmek, öğrenmek, bilmek, el vermek, el almak, biriktirmek, bakmak kişiliğimin alışkanlıklarım diğer kısmı..

  

Yaklaştı yanıma, salına salına:

-Hoşlandıkların? dedi.

*Önce; çocuklarım, canım yavrularım.
  Sonra; Yaşamak, yaşamak, yaşamak..

En umutsuz olduğum anda, zihnimin karanlık bir noktasında buluvermek umudu, ışığı, mutluluğu, huzuru.

Hayata dair ne varsa severim ben. Renkleri, güzel kokuları, doğayı, manzara seyretmeyi her şeyi.. En büyük sevgim, hazzım, beğenim iki güzel sevgilim.

 -Ya Hoşlanmadıkların?..

*Kendimm. Evet kendi sinirli halim. Çabuk parlayan halim. Yıpranmış sinir sistemim.

Kinciliğim. 

Çok kızdığım, çok kırıldığım birine duygularımı ifade edememe huyum ve kendi kendimi yeme huyum.

Hayır'sızlığım. Lügatımda ki bol 'Evet'ler, olmayan 'Hayır'lar.

Nankörler.. Çıkarcılar.. Ve Allah'ın yarattığı binlerce güzellikleri görmeyenler, hep daha fazlasını isteyen Aç Gözlüler..

Gördünüz Kuğu resmini (fotoğraf aslında), anladınız değil mi yeni sorunun geldiğini?.

-En çok sevdiğin makyaj malzemen?.

*Makyaj yapmayı pek beceremem ama ihtiyaç halinde çok cafcaflı olmayan bir ruj, siyah kalem ve rimel..

Zaten dünyanın en güzel hatunuyum, bana makyaj ne gerek:))

Kuğu'm kalbim seninle..

Son bir soru diyor bana:

-Çantanda olmazsa olmazların?.

*Eh be Siyah Kuğu'm, benim gibi bir 'Cevat Kelle'ye olmadı bu soru:). Yine de cevap vermem gerekirse mutlaka şu üç şey:

-Kalem (her an, her yerde, yazabilmek için)
-Anahtar (hayatımın kapılarını açan anahtarlarım)
-Kimlik (yaşam tapum, kişiliğim, her şeyim).

  

Son soru demiştim ama şimdi geldi aklıma:

-Neler okuyorsun bu ara?. Ya da şöyle sorayım; en son ne okudun?.

*Öyle güzel bir tablo çizdin ki son sorunda, bayılıyorum ben sana..Fotoğrafta beyaz var, pembe var, yeşil var, sarı var, siyah var.

Su var, dalgalanma var, sohbet var, muhabbet var.

Cennet gibi bir görüntü var.

Elimde ise 'Cehennem(Dan Brown)' 

***

Başımı aldım gidiyorum kendi dünyama..
Gökyüzüne değiyorum dallarımın ucuyla.
Kollarımı açıyorum, hayatı kucaklıyorum.
Yeşilim ile, sarım ile..

Ben gidiyorum, siz gelin;

Yaz günlerime, kış günlerime.
İlk ve sonbahar anlarıma..
Gezinin satırlarımın arasında, kişiliğimin kıvrımlarında.

Sevme diyemem, sev de diyemem, sen de dertli ol diyemem..

Beni böyle sev seveceksen, kalbim senin gir gireceksen..

İster sevgi ol istersen kinim, isterdim benim ol benim..

VuslaT..

Teşekkürler Siyah Kuğum.. Senden geldi sorular bana, benden gitsin cevaplamak isteyen tüm dostlarıma.

Kuğular, çakıllar netten. Teşekkürler google..
Ağaçlar Dripta Roy'dan. Teşekkürler Dripta..

GÖNÜL KAPIMDAN ARALIK GEÇTİ, BİR BAK DEMEDİM Mİ?..MUHABBET BALDAN TATLI, DOYAMAZSIN DEMEDİM Mİ?

Koca bir yıl geldi, geçti.

Sevgimizin aşkımızın üstünden,

Sene geçti, mevsim geçti, ay geçti.

Dünyamızın rüyamızın üstünden

Yağmur geçti, dolu geçti kar geçti.

Ne birleştik ne ayrıldık biz senle,

Kış geçti, bahar geçti, yaz geçti.

Bu aşkın bu sevdanın yüzünden,

Hayat geçti, ömür geçti, yaş geçti.

Bir yıl önce bu gün; 'Yaz Yağmurları' yağdı satırlarıma..

Sene geçti, mevsim geçti, ay geçti. 

Binlerce virgül geçti, ünlem geçti. Noktalar sözcükleri kesti, biçti, nihayete erdirdi..

İşte sonunda ilk yılım bitti. Gönül kapım aralık; onun bile yarısından fazlası geçtiii gitti.

-01 Aralık'ta kalbimde temizlik yaptım. Gereksiz birini söküp attım(2012).

Yine 1 Aralık'da Turgut Özal, Başbakanlık Müsteşarlığına atanmış sessizce(1979).

-02 Aralık'ta Namık Kemal vefat etmiş(1877).

-03 Aralık'da Cape Town'da ilk kez insandan insana kalp nakli gerçekleştirilmiş(1967).

-04 Aralık 1877'de ise Siyasal Bilgiler Fakültesi kurulmuş. Birde yıllar sonra tekrar yıkılacak Yugoslavya Devleti'nin kuruluşu ilan edilmiş(1918).

-05 Aralık 1934'de Türk Kadınına Milletvekili seçme seçilme hakkı verilmiş.

-06 Aralık'da Astronomi Alimi Ali Kuşçu ölmüş(1474). İnsilün de ilk defa şeker hastasında denenmiş(1922)..

-07 Aralık'da birçok can hayata veda etmiş..

Japonlar Pearl Harbour'u bombalamış sabahın sekizinde(1941).

Yine 07 Aralık'da Gelişme Sosyolojisi Profesörü Cavit Orhan Tütengil öldürülmüş(1979), 1993'de ise ünlü Ressam Abidin Dino ecele yenik düşmüş..

-08 Aralık 1980 tarihinde Beatles hayranları John Lennon'un vurularak öldürülmesi ile hem yıkılmış, hem şaşkına dönmüş..

Burada bir ara verelim. Kulaklarımızı Beatles'ın efsanevi parçası ile şenlendirelim..

Efendimmm!!! nerede kalmıştık:)

-09 Aralık'da Kudüs İngilizler tarafından işgal edilmiş(1917), İspanya'da ise Cumhuriyet'in İlanı bu günde gerçekleşmiş(1931). 1940 Almanya'sında Lili Marlen şarkısı önce dillere sarılmış, sonra unutulmaz listelerine kazınmış..

-10 Aralık'da Ülkemiz UNESCO üyesi olmuş(1948). 1999'da ise AB'nin 27. Aday ülkesi  olmuşuz ki, halâ adayız her nasılsa!!..

Aaa az kalsın unutuyordum; birde 10 Aralık'da Vuslat yeni yıl kartını paylaştı dostlarıyla (2012):)) 

-Bak aklıma geldi, şu bizim dev ABD var ya, 11 den çektiğini başka hiç bir şeyden çekmedi :) 

11 Eylül'de ikiz kaleleri vurulmuş, 11 Aralık'ta Adolf (Hitler) ile Benito'nun(Mussolini) savaş ilanını duymuş(1941). 

-Diğer olanları ve mini eteğin pek moda olduğunu(1966) boş verelim bir süre.. 
12 Aralık'da öyle biri göçdü gitti ki, yaşarken güldürdüklerini, o gün çok çok üzdü(1987) :((

O öldü, bu öldü. 
Ayy biliyorum içiniz fena baydı.. Turancı Yazar Nihal Atsız'ın, Ressam Zeki Faik İzer'in, ünlü Romancı Yakup Kadri Karaosmanoğlu ve Oğuz Atay'ın, Soprano Zehra Yıldız ile Şener Şen'in sanatçı babası Ali Şen'in vefat zamanlarından bahsetmeyeceğim bile!!!.

Ama; 12.12.2012 çılgınlığından bahsetmezsem olmaz dostlar. Boşanıp tekrar barışanlar mı ararsınız, bir yıl öncesinden bu günü alanları mı?. Gizlice nikah kıyanlar, ellisinden sonra !!  coşanlar:)   

-Yılların birinde 16 Aralık geldi çattı, Einstein 'İzafiyet Teorisi' ile bilimde çığır açtı..

-Ve 17 Aralık..

Vuslat'ın 739. yıl dönümü..Benim 1., Hz.Mevlana'mın 739. kavuşma yıl dönümü..

Ben sizlere, o en güzele.. 

Gönüller sultanı Mevlana'm der ki:

'herkes ayrılıktan bahsetti, bense Vuslattan'.

"Her nefis ölümü tadacaktır. Sonra ancak bize döndürüleceksiniz" (el-Ankebût 29/57).

Âyette geçen "dönmek" kelimesi Allah'a kavuşulacağını "vuslatı" açık bir ifadeyle "müjdelemekte"dir. Bu müjdeyi benimseyen ona sımsıkı sarılan Mevlânâ ölümü bir ayrılık değil bir vuslat olarak kabul eder.

Mevlânâ'nın ölüm anlayışına gelince; "Bir devir sistemi içinde hayatın anlamı ruhun ölümsüzlüğü ve Allah'a vuslatın yolu ölümden geçmektedir" 

Ölüm ayrılık değildir, bir Vuslat'tır. Vuslat'ın yolu ise ancak ölümden geçmektedir..

       

Demedim mi? Oraya gitme demedim mi sana, seni yalnız ben tanırım demedim mi? Demedim mi bu yokluk yurdunda hayat çeşmesi ben'im? Bir gün kızsan bana, alsan başını, yüz bin yıllık yere gitsen, dönüp kavuşacağın yer ben'im demedim mi? Demedim mi şu görünene razı olma, demedim mi sana yaraşır otağı kuran ben'im asıl, onu süsleyen, bezeyen ben'im demedim mi? Ben bir denizim demedim mi sana? Sen bir balıksın demedim mi? Demedim mi o kuru yerlere gitme sakın, senin duru denizin ben'im demedim mi? Kuşlar gibi tuzağa gitme demedim mi? Demedim mi senin uçmanı sağlayan ben'im, senin kolun kanadın ben'im demedim mi? Demedim mi yolunu vururlar senin, demedim mi soğuturlar seni. Oysa senin ateşin ben'im, sıcaklığın ben'im demedim mi? Türlü şeyler derler sana demedim mi? Kötü huylar edinirsin demedim mi? Ölmezlik kaynağını kaybedersin demedim mi? Yani beni kaybedersin demedim mi? Söyle, bunları sana hep demedim mi?

Mevlana Celaleddin Rumi

İşte dostlar böyle dolu dolu bir Aralık var demedim mi?..

Bir bak demedim mi?.
Başka! başka neler mi var..
Çok..
Daha pek çok şeyler var.

Zamanın birinde, yanlızlık içinde, hüzünlü bir hikayede Fatma'm gözlerini hayata yumdu. O gece 19 Aralık 2009'du.


Bu arada üç arkadaşım tarafından mimlendim Aralık ayında. Biri kızım, kozam, içinde benim ruhumdan esintileri barındıran, Mevlana'mın sözleri, sanatın en güzel resimleri ile bir ipek böceğim, düşünceler mevsimim, sevdiceğim.. 

Diğeri; Seyyah'ım, gezenim gezdirenim, gülenim güldürenim. Canım arkadaşım..

Bir de; kar tanem, nur tanem, küçücük, gencecik, birtanem var..

Sonunda bir 20 Aralık daha geldi.
Sene ne çabuk geçti, mevsimler ne çabuk, aylar ne çabuk..
Güzel Günler, gönül kapımı araladı. İçindekileri yaz, kelimelerini serbest bırak dedi.. İyi de yaptı..İşte halâ aranızdayım. Artık 1 yaşındayım..

Halbuki Aralık daha bitmedi. Ne çok şey daha var anlatılacak..

-Yakında Maya'lar yalancı çıkacak:)) Kıyamet falan kopmayacak. Daha doğrusu bunu Allahcc bilir, herkes anlayacak..

-Bizim evde bir ambians yaşanacak.

-Küçük kızım aylar sonra hayırlısıyla evine kavuşacak.

-28 Aralık'da ben doğacağım..

-29 Aralık'da büyük kızımı doğuracağım.

-Oh! çok şükür bu sene 30 Aralık pazar, çoğu evde yeni yıl hazırlıkları var.. 

Ayy!! 31 Aralık ise pazartesi; yine mesai var..

Gönül kapım bu yılı kapattı. 

İnşallah Ocak geçecek baldan daha da tatlı...